Ανοιξιάτικο Μαριδάκι!

Πως είναι το Ανοιξιάτικο Μαριδάκι; Μα το ίδιο όμορφο με το Φθινοπωρινό, το Χειμωνιάτικο και το Καλοκαιρινό!  Είναι εντυπωσιακή αν και λίγο διαφορετική  η ατμόσφαιρα και το τοπίο! Καταλαβαίνεις την διαφορά από την αρχή της διαδρομής. Και όσο πλησιάζεις παρατηρείς τι διαφορές και αναρωτιέσαι: Πότε μου αρέσει να έρχομαι πιο πολύ;
Η απάντηση ίσως και να είναι διαφορετική για τον καθένα από μας..
Εκείνο όμως που είναι ίδιο, είναι αυτό που νιώθουμε όπως κατηφορίζουμε και βλέπουμε τα γνώριμα βουνά, τους οικείους βράχους και την γνωστή μας παραλία από ψηλά!

Ένας γυπαετός κάνει ... φιλίες στο Μαριδάκι!

Συνήθως έχουμε την εντύπωση πως οι γυπαετοί είναι αδίστακτα όρνεα χωρίς καμία φιλική διάθεση με τους ανθρώπους. Στο Μαριδάκι χθες όσοι συνάντησαν τον μικρό γυπαετό που έπεσε στα νερά του ποταμού άλλαξαν γνώμη. Φιλικότατος κι ευγνώμονας προς όσους τον βοήθησαν να στεγνώσει στις όχθες, βάλθηκε να παίρνει πόζες στον φωτογραφικό φακό και να τσιμπολογάει με τακτ όσα τον φίλεψαν οι περίοικοι. Το μενού περιελάμβανε χοιρινή πανσέτα -που πολύ βρήκε του γούστου του- και μπόλικο παιχνίδι με τα πιτσιρίκια της περιοχής που γρήγορα ξεθάρρεψαν και πήγαν κοντά του. Μάλιστα δεν δίστασαν να τον "βαφτίσουν" κιόλας, αφού μόνος του διάλεξε την "κολυμπήθρα" του ποταμού για στέκι του. και το όνομα αυτού "Μπίλης".

Όταν τα παιχνίδια κώπασαν ο πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου "το Μαριδάκι " Γιώργος Κατσαπρακάκης κάλεσε την αρμόδια υπηρεσία και το πήρε.

Το συγκεκριμένο είδος γυπαετών είναι υπό εξαφάνιση καθώς λίγα ζευγάρια έχουν απομείνει στα Λευκά όρη. Και πάντως στα Ανατολικά Αστερούσια δεν είναι σίγουρα και τόσο συχνοί. 

Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσίευσε η ηλεκτρονική εφημερίδα ekriti

http://www.ekriti.gr/article/enas-gypaetos-kanei-filies-sto-maridaki#ixzz3BsDdXZK4 
Follow us: @ekriti_gr on Twitter | ekriti.gr on Facebook

Καλοκαίριασε! Καιρός για Μαριδάκι!

Είναι καιρός που θέλω να ανανεώσω τις δημοσιεύσεις μου για το Μαριδάκι. Καλοκαίριασε, κι όμως οι πρώτες φωτογραφίες που βλέπει κανείς μόλις μπει στο blog είναι από το χειμώνα που φέτος ήταν ομολογουμένως βαρύς ακόμη κι εκεί, που σπάνια είναι. Λίγο οι υποχρεώσεις, λίγο η έλλειψη έμπνευσης, δεν έχω καταφέρει να γράψω ένα άρθρο της προκοπής και να το δημοσιεύσω. Ίσως φταίει που δεν έχω πάει καθόλου φέτος. Δεν έχω πάει δηλαδή ακόμη φέτος. Γιατί κάτι έχω στο μυαλό μου... αλλά δεν σας λέω! Είναι μυστικό! Όλα θέλετε να τα μαθαίνετε! :-) Οι φωτογραφίες που ακολουθούν δεν τις τράβηξα εγώ. Είναι δανεισμένες από τον πολιτιστικό σύλλογο Αχεντριά. Κάπου στο Μαριδάκι Από τις αλυκές Σε παλαιότερο post έχω αναφερθεί στην atraction του Μαριδακιού! Στα προβατάκια που μένουν στην δεύτερη σπηλιά και κάθε απόγευμα στις 6.30, τρέχουν από την παραλία για να φτάσουν στο καφενείο του Νικολή και να φάνε το καλαμπόκι τους. Εμείς που είμαστε εκεί κάθε καλοκαίρι γι αρκετό καιρό, τα έχουμε συνηθίσει πια! Σκέφτεστε όμως την έκπληξη του ανυποψίαστου τουρίστα (Έλληνα ή ξένου) που ρεμβάζει αμέριμνος ή κάνει την ηλιοθεραπεία του ο άνθρωπος, να τα βλέπει να περνάνε πάνω από πετσέτες και ρούχα σαν να μην τρέχει τίποτα;